1a.
Salve,
salutis janua
Solemnitas
annua
Tibi
celebratur,
1b.
Flosculus
sanctitatis,
Dies
solemnitatis
Per
te iteratur.
2a.
Cum
jam sis assumpta,
Resumpta
Ad
coeli palatia.
2b.
Jam
rimaris cuncta
Conjuncta
Semota
fallacia.
3a.
Natus
decoravit,
Ornavit,
Sic
ipsam disposuit,
3b.
Ut
coeli reginam,
Dominam
In
throno suo posuit.
4a.
Quidam
ipsam dubitant,
Asserere
haesitant
Corpore
assumptam,
4b.
Sed
est incredibile,
Immo
impossibile
In
terra sepultam.
5a.
Cum
sit thronus regius,
Thalamus
egregius,
In
quem rex declinavit,
5b.
Cur
corrumpi debuit,
Quae
domum Deo praebuit
In
qua se humanavit.
6a.
Corpus
gloriosum
Multumque
formosum
Nullo
modo putruit.
6b.
Regis
angelorum,
Domini
coelorum
Quod
hospitium fuit.
7a.
Absit,
ut hoc credam
quod
pars sit putrida quaedam
7b.
Ventris
virginei,
quae
manet aula Dei
8a.
Ipsam
deprecemur,
Ut
ibi locemur
Cum
ipsius nato,
8b.
Ubi
regnat vere,
Nos
velit fovere
In
regno beato.
Miss.
ms. Capit. Cracoviens. 6. saec. 15 in. A. – Sequent. ms. Dom.
Połkowski s. sign. saec. 15 ex. B. – 7a sqq. fehlen B.
Źródło:
Analecta
Hymnica Medii Aevi X, wyd. Guido Maria Dreves, Lipsk 1891, s.
84-85.
Mój luźny przekład, w miarę dosłowny:
OdpowiedzUsuń1a.
Witaj, bramo zbawienia,
Doroczną uroczystość
Obchodzi się w tobie.
1b.
Kwiatuszku świętości,
Dzień uroczystości
Powtarza się przez ciebie.
2a.
Gdyś już wzięta,
Znowu wzięta
Do pałaców nieba.
2b.
Już przeglądasz wszystko
Połączona,
Oddalona od złudzenia.
3a.
Narodzony uświetnił,
Ozdobił,
Tak ją wyposażył,
3b.
By królową nieba,
Panią
Na tronie swym posadzić.
4a.
Niektórzy w nią wątpią,
Twierdzić się wahają,
Że z ciałem wzięta,
4b.
Ale to niewiarygodne,
Wręcz niemożliwe,
Że w ziemi pogrzebana.
5a.
Skoro jest królewskim tronem,
Wspaniałym łożem,
Nad którym król się schylił,
5b.
Czemuż miałaby się zepsuć,
Co okazała się Bogu domem,
W której się wczłowieczył?
6a.
Ciało chwalebne
I bardzo kształtne
Nie zgnije żadną miarą;
6b.
Króla aniołów,
Pana niebios,
Które stało się gościną.
7a.
Nie daj, żebym wierzył,
że część jakaś miałaby być zgniła.
7b.
W dziewiczym łonie,
które pozostaje dziedzińcem Boga.
8a.
Ją upraszajmy,
Byśmy tam umieszczeni,
Z nim narodzeni,
8b.
Gdzie panuje prawdziwie,
Zechciała nas żywić
W królestwie błogosławionym.