sobota, 14 maja 2016

Niepodobieństwo szatana

Wstęp do rozważania:
Cerkiewno-słowiańskie podobnyj znaczy podobny, wygodny, dogodny, odpowiedni, sprzyjający, przychylny, pomyślny, prawny, prawowity. Jest to także określenie odnoszące się do osób świętych.1

Skojarzenia:
podobny – święty
niepodobny – nieświęty

święty – prawda
szatan – ułuda, małpa Boga

   Podobni do Boga Jestem (Osoba)2 mogą być zwani osobami. Niepodobni nie mają tego prawa, gdyż zatracili podobieństwo do Jestem. Z łaski jestem osobą, z łaski – kimś; w niełasce zaś nie można mówić o kimś, czy o czymś.3 W niełasce to tylko nikt i nic. Nie śmiem nazwać szatana osobą. Jemu nie przysługują żadne prawa (chyba że prawo niebytu).
   Grzech pierworodny nie należy do istoty człowieka, ale do jego przypadłości (jest w jego naturze). U szatana przeciwnie – grzech jest już w istocie szatana (jest istotną składową, nie przypadłością).4
   Tylko wola upodabnia szatana do osoby, ale ponieważ jest ona zła, niszcząca, działająca wbrew życiu, to miano osoby okazuje się dla niej nieodpowiednie. „Osoba” myślimy i mówimy o kimś dobrym, o opiekunie, twórcy, żywicielu. Trudno nam pomyśleć i powiedzieć „osoba” na wyrzutka społeczeństwa (osobę zepsutą i szkodliwą). Pomyśl tutaj, jak wielce nieodpowiednie jest nazwanie „osobą” tej maszkary, która w swym plugastwie przewyższa wszystkich znanych wyrzutków. Uczciwe usta nigdy nie nazwą szatana osobą. To jest ten niby-ktoś, sprawiający wrażenie. Kiedyś ukazał mi się pod powierzchownością szkaradnego potwora. Siedział obok, spojrzałem bez lęku i zaraz zniknął. Gdy zaś ukazał się Bóg, to choć później zniknął Jego widzialny obraz, On sam w sercu pozostał obecny na dłużej – zaznaczył się swoją Obecnością. Szatan nie pozostawił nic, sprawił tylko wrażenie; Bóg odcisnął piętno. Co prawda, są osoby, które przyjmują na siebie znamię szatana, ale to jest znamię ducha,5 nie ma charakteru osobowego – nie ma tego, co wyróżnia się stałą obecnością. Stała Obecność, jaką tylko Bóg posiada, Bóg Wierny, Miłosierny, nie opuszczający swego stworzenia – ona również stanowi o Osobie. Nie ma tej Obecności szatan, będący raczej nieobecnością. Nawet gdy się ujawnia, jest nieobecny – nie ręczy za siebie. Imię jego Kłamca – nie stawia się na spotkanie osobiście, ale zawsze pod zasłoną różnych złud, z których do żadnej nie pasuje, z żadną nie współgra.6

1  A szczególnie prepodbnyj znaczące świętobliwy, sprawiedliwy (łc. reverendus).
2  Jestem, Osoba – tak możemy rozumieć imię, jakim Bóg przedstawił się Mojżeszowi, tj. Jehowa albo Jahwe.
4  Czy możemy mówić tutaj o przeistoczeniu? Wszak anioł przeszedł w nie-anioła – zmienił swą istotę. [To wyrażenie się o grzechu, człowieku i szatanie jeszcze do rozważenia co do poprawności. Rzecz w tym, że grzech nie określa człowieka. Może być człowiek bez grzechu, jak Maryja i Bóg-Człowiek Jezus (albo jeszcze człowiek oczyszczony i uświęcony). Natomiast szatan bez grzechu być nie może.
Albo znamię nastroju, znak nastroju. Określenie duch możemy rozumieć jako nastrój.
6  Nie ręczy, nie daje słowa, bo nie ma słowa – kłamca nie ma słowa. Posługuje się imionami, ma różne imiona, pasujące do niego, ale czy przysługują mu one? To jeszcze do rozważenia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz